Thursday, 17 September 2009

• TAO zmiany dla początkujących

   
  
  Geomancją określa się układy znaków jaki tworzą ze sobą naturalne ukształtowania ziemi, wraz z górami, nizinami rzekami i morzami itp. jak i z tymi sztucznie stworzonymi przez człowieka, budynkami, mostami i drogami.
  Ukształtowanie, zarówno to naturalne jak i zmodyfikowane za sprawą człowieka tworzą wespół coś w rodzaju znaków, dających się poukładać w konkretne bardzo proste symbole wróżebne - kropkę, albo kreskę.
  W zależności od regionu świata system znaków jest różny od bardzo prostych po obrazkowy. Czasem dla lepszego zrozumienia jeden z nich uzupełniany jest tym drugim.
  W naszej zachodniej kulturze na bazie obserwacji przyrody i otaczających ich zjawisk, Celtowie i Druidzi opracowali, szesnaście energetycznych układów znaków, dobrych, niekorzystnych i obojętnych dla człowieka, składających się z samych kropek - pojedynczych albo podwójnych.
  Na wschodzie w Azji a w dzisiejszych Chinach bardzo dawno temu bo ok 3 tys lat p.n.e, narodziła się geomancja wróżebna przedstawiająca zjawiska naturalne w formie kresek - ciągłych, bądź przerywanych.
  
  Owo uproszczenie do kilku zaledwie kropek lub kresek nie było przypadkowe, lecz znaki te posiadały swoje odbicie ( bądź na odwrót) w obserwowanych przez ludzi otaczających zjawiskach.
  W taki oto sposób mnogość przejawów natury sprowadzono zaledwie do dwóch symboli i barw: czarnej i białej, oraz trzeciej jednoczącej obie te skrajności w uniwersalnej niezmiennej formie poza formą określanej jako TAO.
  Jasny kolor oznaczał wszystko to co widzialne za pomocą pięciu zmysłów, przejrzyste i na pewien sposób niezmienne, pozytywne i dobre, bo jawne i zrozumiałe.
  Ciemny kolor zgodnie z jego naturą miał symbolizować zjawiska zachodzące w ukryciu, poza kontrolą pięciu zmysłów spojrzenia i rozsądku - coś co zmienia się w zależności od punktu widzenia, jak kształty w nocy oświetlone światłem księżyca.
  Obydwa kolory wymieszane ze sobą dają kolor szary.

  Kolor szary jest barwą pośrednią za nim stanie się - czarny, albo biały. Jest to stan w którym jedna z barw traci swoją pierwotną czystość, na rzecz drugiej.
  Podobnie dzieje się w naturze. Gdy na wschodzie pojawia się świecące słońce, noc przemienia się w "szarówkę" i odwrotnie gdy słońce zachodzi.
  Dzień i noc to najprostsze skojarzenia dla naturalnej przemiany w życiu pojedynczego człowieka.
  Ponieważ w nocy wszystko wydaje się zmieniać w zależności od punktu obserwacji i nic może nie być za dnia takie jak wygląda nocą, odnaleziono analogię tej zmiany w innych częściach naturalnego środowiska jak choćby w płynącej rzece, albo falującym morzu.
  Płynąca woda i to co widzi w niej obserwujący człowiek jest podobne do widzenia nocą, kształty zmieniają się, wszystko zależy od punktu i momentu obserwacji, staje się inne niż po wyjęciu z wody.
  To samo tyczy się ziemi i tego co z niej wyrasta zmieniając swoją pierwotną formę, z ziarna przeobrażając się w roślinę.
  Wszelkie życie wychodzące z ziemi i wody zmienia się wraz z postrzeganiem, porą roku. Nic nie jest stałe, ani pewne, ale zmienne i niestałe.
  Ten niestały aspekt przyrody na wschodzie w Chinach został oznakowany bardzo prostą symboliką: liniami - ciągłą i przerywaną. Przy czym co naturalne, ciągła oznaczała stałość, a przerywana zmienność.
  Niebo, gwiazdy i słońce to wszystko co człowiek miał nad głową, zawsze sprawiało wrażenie stałej niezmiennej siedziby bogów i ten aspekt natury oznaczono linią ciągłą.  Natomiast ziemia ze swoimi cyklami, porami roku, rodzeniem się roślin i obumieraniem, przemianą życia w śmierć oznakowano linią ( niestałą) przerywaną jak skończone i przerywane jest wszystko na ziemi.
  Ponieważ obydwa stany cyklicznie przechodzą jeden w drugi uznano przeto, że jedyną stałą w życiu jest zmiana.
  Czy zmiana może być stała ?
  Paradoksalnie, tak. Wystarczy jedynie uruchomić odrobinę fantazji i w wyobraźni przenieść się w kosmos i z tamtej perspektywy spojrzeć na ziemię jako całość.
  Tę stałość nazwano TAO, co w skrócie można objaśnić jako idealną harmonię w wiecznej przemianie.
  Przy czym Chińczycy uznali że w każdym ze zjawisk natury uznawanych jako "ciemne", albo "jasne" istnieje zalążek koloru opozycyjnej barwy.
  Każda noc zawiera w sobie pierwiastek dnia w postaci świecących na niebie gwiazd i księżyca, odbijającego światło słońca i każdy dzień przypomina o nocy cieniem jakie daje wszystko cokolwiek oświeca blask przemieszczającego się po niebie słońca.
  Na tej podstawie starożytni Chińczycy wydedukowali, że skoro zmiana czegoś "białego" w "czarne" jest czymś stałym, nieuniknionym i wzajemnie się przenikającym,  to tylko w teraźniejszości istnieją tendencje przyszłej zmiany.
  Nie było by w tym nic dziwnego, gdyby swoją myśl poddali logicznej i jasnej analizie rozumu, bo o tym że tak jest wie każdy inteligentny człowiek.

  Jednak Chińczycy nie uznali rozumu jako jedynej i nadrzędnej siły tłumaczącej wielozjawiskowość życia i skonstruowali z początku pozornie bardzo prostą wyrocznię składającą się z systemu znaków oznaczonych ciągłymi i przerywanymi liniami, odpowiadającą na tak, albo nie.
  Nie sposób odpowiedzieć na jakiej zasadzie ona działa ? Ale wiadomym jest że odpowiedzi I Ching są nieomylne i zawsze trafiają w sedno sprawy.
  Chińczycy ze swą filozofią nie widzieli w tym nic zadziwiającego. Tak jak nie dziwiła ich nieokreśloność kształtów rzeczy, roślin i zwierząt zanurzonych w wodach rzek  i ograniczoność pięciu ludzkich zmysłów podczas nocy.
  Wróżba zdecydowanie jest "czarna" oznaczona jedną przerywaną linią, która zawsze niesie ze sobą pewną tajemnicę, możliwość niezrozumienia i zniekształcenia jej treści. Na podobieństwo nocy, niesie ze sobą pewien zarys, możliwość, znosi przewidzenia, jest jak latarka oświetlająca zjawy w kątach naszego pokoju (umysłu).
  Czy zatem nie lepiej zaczekać aż wzejdzie słońce ?
  Wróżba I CHING, bo tak nazywa się chińska geomancja ( feng-shu), udziela odpowiedzi, albo raczej sugeruje co w tych kątach naszego umysłu, stoi naprawdę.
  Nie zawsze to co stoi w kącie, majaczy w czarnym pokoju, za dnia przeobrazi się w to o czym myślimy że jest nocą.
  Wyrocznia i jej odpowiedź ( rada) daje nam podpowiedź i czas na "domalowanie" brakującego koloru, uzupełnienie barwy brakującej w naszym życiu i wyeliminowanie niechcianego koloru.
  Czasem na zmianę jest już za późno, ale odpowiedź wyroczni przygotowuje nas do spotkania z nocnym koszmarem, który wychodzi rankiem z kąta i jest bardziej realny niż się nam w nocy zadawało.
  Reasumując geomancja wróżebna jest naturalnym odbiciem ziemskich zjawisk występujących w naturze nieba i
  ziemi, przeniesionym do skali mikro kropek, mikro kresek, albo obrazków. Jest niczym światło słońca odbijające swe promienie na tarczy księżyca. Natomiast księżyc,  gdy nie schowa się za nazbyt gęstymi chmurami, może zbłąkanemu wskazać drogę do domu.
  Odpowiedź wyroczni jest tak samo szczegółowa jak nocny krajobraz, oświetlony promieniami księżyca. Żeby wiedzieć gdzie się jest, trzeba umieć rozpoznać znane szczegóły (ze swojego życia), znać drogę i widzieć to czego inni nie dostrzegą zapuszczając się na nie znane sobie obszary. Po zmierzchu w pokoju przedmioty tracą swoje kształty, ale nie znaczy to, że znikają.
  
  
  
  

  • 7:18 AM
  • 59 Views